Graag wil ik het in deze tekst hebben over wat me ertoe heeft aangezet om teksten te schrijven over een onderwerp waar zoveel (sterke) meningen over bestaan. Niet enkel in de vele godsdiensten, maar ook in de hedendaagse spiritualiteit zijn er vele opvattingen over hoe je als mens zou moeten leven - of kunnen leven - en allerhande therapieën voor als het niet goed met je gaat. Ik heb vroeger tientallen spirituele boeken gelezen en natuurlijk ook grote delen van de Bijbel, maar het was een diepe spirituele ervaringen die mij de Waarheid liet zien en ervaren in plaats van te filosoferen om af en toe een glimp op te nemen van ‘iets’ achter het gordijn dat ik nu enkel kan omschrijven als het ene Leven Voor deze ervaring zat ik slechts in een onwetende toestand waar vrijwel de hele mensheid zich momenteel in bevindt. [Verder lezen →]

De bijbel leert ons dat we naar het beeld en de gelijkenis van God zijn geschapen. We weten dat God liefde is, en liefde lijdt toch helemaal niet, integendeel. Waarom zien wij dan zoveel lijden in de wereld? Je zou zelfs kunnen zeggen dat we niets anders dan lijden zien in de wereld. Al ervaren we vreugde, het moment erna is het alweer voorbij. Het is de vergankelijkheid dat ons laat lijden, zoals Boeddha ons leerde. Al zouden we nog maar naar onszelf kijken, zouden we snel inzien [Verder lezen →]

In de eerste brief van Johannes lees je: “Heb de wereld en wat in de wereld is niet lief. Als iemand de wereld liefheeft, is de liefde van de Vader niet in hem, want alles wat in de wereld is - zelfzuchtige begeerte, afgunstige inhaligheid, pronkzucht - dat alles komt niet uit de Vader voort, maar uit de wereld. De wereld met haar begeerte gaat voorbij, maar wie Gods wil doet blijft tot in eeuwigheid.”

Velen trachten de wereld te redden, maar ik zeg u dat de wereld niet kan gered worden. Het wereldse denken is net de oorzaak van alle pijn die gij nu ervaart,  [Verder lezen →]

Ooit leefde de mens in een staat van bewustzijn die je enkel kan omschrijven als de Hemel op aarde. De mens zag enkel het goede en buiten het ene goede of God bestond er niets. De mensen zagen er mooi uit, het weer was zacht en iedereen was vrolijk en blij. Toen de mens echter twee begon te zien, het goede en het tegenovergestelde, bracht hij een wereld van dualiteit voort. Slechts enkelen hebben de Hemelse staat  [Verder lezen →]