Op weg naar de Nieuwe Tijd
May 3, 2009Inner Teaching 12 Comments »
We leven in een bijzondere tijd. Velen zijn op weg naar het nieuwe bewustzijn waar reeds lange tijd over wordt gesproken. Tijd is in deze context eigenlijk het verkeerde woord omdat we net op weg zijn naar het doorzien van deze illusie. Het is opmerkelijk dat vele mensen net nu verklaren dat er ‘iets meer moet zijn’. Dit is uiteraard geen toeval. Overal om je heen merk je de invloed van het globale ontwaken. Dit kan zich momenteel nog uiten in de ervaring dat het leven dat je nu ervaart geen vervulling meer heeft en dat er iets meer moet zijn, of reeds openbaringen en diepe inzichten in de vervulling van een vreugdevol bestaan. Het is het menselijke bewustzijn dat overgaat van het louter ego – gebaseerd bewustzijn naar het hart gedragen bewustzijn, ofwel hoe ik dat dan vaak noem: het bewust worden van je ware Zelf.
Bewust worden van je eenheid met God
Ontwaken kan zich in het begin anders profileren dan dat je zou verwachten. Zo kan het zijn dat je net erg depressief wordt en uitgeput, of erg verward in het denken. Dit is slechts de herkenning dat de energie van het ego uitgeput raakt. Omdat de mens zich op dat moment nog niet bewust is van het ware Leven (en dus geen uitweg ziet) komt het bewustzijn in een geestestoestand die je als depressiviteit kan omschrijven. Dan ligt de keuze zoals altijd weer bij de mens. Hij kan wijsheid zoeken om zich zo innerlijk over te geven aan iets dat groter is dan het beperkte denken, of opnieuw de wereld induiken om te zoeken naar wereldse dingen en ervaringen om deze leegte binnenin zichzelf te bevredigen en zo deze depressie toch het hoofd te bieden. Dit laatste is een eindeloze strijd die enkel bestaat in het individuele menselijke bewustzijn. Het leidt nergens naar, behalve dan naar een totale uitputting van de vitale energie (Chi) in het bewustzijn.
Eenmaal de mens – vaak na vele teleurstellingen – toch tot inzicht komt dat wereldse dingen geen diepe vervulling brengen zal hij (misschien wel onbewust) zoeken naar de wijsheid van het Leven, ofwel het begrijpen van God. Dit is iets waar hij zich op dat moment nog geen beeld van kan vormen, want vanuit de duisternis kan je het Licht onmogelijk kennen. Op dit moment aangekomen is het dus belangrijk vertrouwen te hebben en te weten dat het Licht bestaat.
Als er eenmaal iets ‘breekt’ (overgave) in je, kan de verkregen wijsheid zijn vruchten dragen in je bewustzijn. De mens die zich nu niet meer laat leiden door het ego, is dan in staat de spirituele lessen in praktijk te brengen en zo de wijsheid van het Zelf leren kennen. Dit zijn helemaal geen moeilijke lessen zoals vaak wordt gedacht, maar net lessen die je in staat stellen om door de sluier der afgescheidenheid heen te kijken en zo de eenheid met God te ervaren. Zo creëer je in je eigen bewustzijn het juiste kader om oude pijnlijke emoties, die uit de identificatie met het ego zijn voortgekomen, te genezen. Deze emoties konden enkel blijven bestaan doordat het bewustzijn zich nog vereenzelvigde met het verstand en dus beperktheid. Op deze manier zal er een genezing plaatsvinden in het bewustzijn. Alle beperkingen die het menselijke verstand met zich mee brengt, samen met de bijhorende spanningen en zelfs ziekte, worden verheven tot volmaaktheid, ofwel een rustige, voedende geestestoestand die Santi wordt genoemd.
Zo begin je de wijsheid van de eenheid van alle leven te begrijpen, en je Zelf te herkennen in al Gods Scheppingen. Geloof me vrij dat in de bewuste eenheid met God een grootse vreugde verborgen ligt. Ik verheug me er dan ook op dat vele mensen deze eenheid beginnen te begrijpen en zo het oude geloof – de gedachte der afgescheidenheid – laten vallen dat enkel het bewustzijn in pijn en angst gevangen hield.
Bewustwording
Bewustwording is het bewust worden van wie jij in werkelijkheid reeds bent, het Zelf, de grote Stilte, de Bron, Ik Ben. Als je je hier eenmaal bewust van begint te worden, merk je dat het Zelf (anderen noemen het Christus) helemaal geen beperkingen kent, dus ook niet tot het fysieke lichaam. Het Zelf doordringt de gehele natuur en zelfs het hele universum. Het bewust worden van het Zelf is dan ook een openbaring in je eigen bewustzijn. Ik vergelijk het een beetje alsof je wakker wordt uit een nare droom. Je begint de dingen te zien zoals ze werkelijk zijn, in plaats van het verstand dat alles in hokjes stopt. Je begint de schoonheid te herkennen van een vogeltje dat in de morgen zingt. De openbaring van Gods puurste essentie, alomtegenwoordige liefde.
Posted on June 19th, 2009 at 8:32 am
Mooie tekst! Dankjewel voor het delen…
Posted on June 19th, 2009 at 10:47 am
Dank voor je reactie!
Posted on June 23rd, 2009 at 3:01 pm
Hoi,
Het bovenstaande is mooi beschreven en ik geloof in deze waarheid. Maar toch ben ik zoekende in de verten van mijn bestaan. Ik ervaar het leven als één zoals er ook één mens en één waarheid bestaat. Ik ben ervan overtuigd, maar toch heb ik een strijd met mijn verstand welke de wereld anders ziet, wellicht de Illusie, een gegeven waarvan ik ook weet dat het Illusie is. Mijn positie in het leven houdt mij echter gevangen in die illusie op de een of andere wijze. Wij hebben schulden en weinig leefgeld per week. Het lijkt net of ik geen stap de deur uit kan doen of alles kost geld. Ik kan het niet goed verwoorden wat die strijd dan is. Mijn gezin is ontevreden over het heden en mensen veroordelen ons. Alles wordt continu in eigen verantwoordelijkheid naar beneden afgesteld door hen, overigens alleen een eigen verantwoordelijkheid in geld. Als mens worden wij niet beschouwd als waardevol is er geen enkele zorg om ons. Zelfs mijn familie ken ik alleen als geld en ook zij benoemen continu daarin alleen maar de verantwoordelijkheid in geld. Dat zelfs als we moeilijk rond kunnen komen van dat leefgeld. Ze verwijzen dan naar een levensstandaard als genoeg, waar zij absoluut geen genoegen meenemen. Ik kan moeilijk tegen die harde materiële wereld op een of andere manier. dat terwijl ik het liefst onder een boom ga zitten en genieten van hetgeen wat één is als gelijkheid. Ik weet niet de weg te vinden in dit gegeven! Let wel ik ben niet ontevreden, maar ik weet geen omgang met hen welke het leefgeld meer dan voldoende vinden en ons daar continu alleen naar verwijzen, zonder ons als leven waardevol te vinden.
Groet
Posted on June 24th, 2009 at 1:09 am
Hoi Henk,
Ik hoor dit wel vaker. Mensen worden van binnenuit aangetrokken tot het spirituele of ’spirituelere’ leven, maar hebben nog de oude opvattingen (vanuit het verstand) over hun omgeving. Maar dit is nu net de uitdaging. De wereld moet niet veranderen, maar jij ‘moet’ veranderen. Het is jouw bewustzijn, jouw visie op deze wereld die ‘moet’ veranderen wil jij bevrijd zijn van de beperkingen die je overal om je heen opmerkt.
Je spreekt over ‘die harde materiële wereld’ waar je moeilijk tegenop kunt. Maar bedenk eens, wat is die harde materiële wereld. Bestaat die echt, of is die ‘harde materiële wereld’ slechts jouw opvatting over de wereld. Anderen kunnen jou daar misschien op wijzen, maar daarom bevat deze geen waarheid. Zelfs die anderen hebben een heel andere opvatting (ofwel ervaring) van deze wereld. Dus hoe jij deze wereld ervaart is hoe jij deze wereld opvat. Bedenkt dat de dieren die ook graag onder de bomen zitten helemaal geen weet hebben van deze ‘harde materiële wereld’ en deze voor hen dus helemaal niet bestaat. Ik begrijp dat jij daar meer met geconfronteerd wordt maar weet (en dit heeft mij ook bijzonder veel geholpen) dat er enorm veel mensen zijn die spiritueel al een stapje verder zijn, om het zo te zeggen. Je ziet ze momenteel nog niet, omdat je jezelf eerst dient te verheffen in bewustzijn voor je gevoelig wordt voor hun aanwezigheid. Op dat moment begreep ik zelf ook dat ik mezelf heel de tijd gevangen hield in een materiële wereld en dat de hele wereld op zijn kop mag staan en beweren dat zij eigenaar zijn van een bepaald stukje grond, of geld, of wat dan ook, dat dit daarom geen Waarheid bevat, behalve dan als jij dit als waarheid aanneemt. Dan zit jij zolang ‘gevangen’ in je eigen bewustzijn tot het leven zo zwaar wordt dat er innerlijk de overtuiging groeit dat er een hogere waarheid moet zijn, dan het beperkt leven dat je nu schijnbaar ervaart. En die is er!
Ik weet dat dit makkelijk gezegd is maar dat het in praktijk niet altijd even eenvoudig is. Soms is het zelfs makkelijker om tijdens moeilijke perioden je ‘even te laten gaan’ in die zin dat je het even over je heen laat komen, om daarna nieuwe spirituele inzichten te bekomen en je zo stuk voor stuk te bevrijden van beperking.
Je hebt eigenlijk niet eens boeken of leraren van doen. De volgende keer dat je onder een boom zit, luister dan eens naar die boom. Klinkt misschien bizar, maar ik bedoel luister eens naar het innerlijke leven in die boom, en weet dat dat leven en jou leven een en hetzelfde is. Waarlijk, er zit geen enkele scheiding, behalve die je verstand je oplegt. Overwin jezelf! is een oud gezegde, dat net zo oud is geworden omdat het nu nog evenveel waarheid bevat als toen. Er is immers geen tijd, toch …
Veel succes!
Posted on July 2nd, 2009 at 8:50 am
Hoi
Bedankt voor je reactie, het helpt me weer op weg. Ik moet zeggen dat het leven in het heden één grote trampoline lijkt. Dan weer berusten en dan weer strijd. Ook lijkt het erop dat een hand meer en meer mijn innerlijk raakt maar lijkt mijn lichaam in deze elastisch, het veert terug. Tracht te voorkomen mijn hart te bereiken. De laatste weken lichamelijk zwaar gehad, alles van ooit leek weer op te spelen. Nu lijkt het erop dat ook dit herstelt. Glimpen van het leven overvallen mij met tijd en wijlen en lijkt mijn omgeving op te gaan in mijn ( nieuwe ) bewustzijn. Als ik wandel valt het mij op dat het lijkt alsof ik in mijzelf beweeg, het mijn gewaarwording is in één en gelijk. Vreugdevol is het, maar lijkt mijn ego zich hier niet mee te willen vereenzelvigen. Vreemd dat een vorm van wereldoorlog woed van binnen, want het is een diverse wereld, welke niet in verhouding met elkaar staat, eerder haaks. Dus met recht een wereldoorlog?
Hoewel het niet makkelijk is, is het een ervaring waar ik dankbaar voor ben. Er is veel voor nodig, vooral verlies in het materiële. Dit laatste niet meer kunnen ambiëren, helpt enorm. Want als geld niet is verdwijnt de illusie als vanzelf door de jaren heen. Eigenlijk is het prettig om geen geld te hebben, het maakt het leven aangenamer en makkelijker. Het is op tijden alleen jammer dat de wereld van het geld je beperkt zelfs in levensonderhoud. Maar goed het komt wel op mijn pad, echt honger hebben wij nog niet gehad. Ook valt het mij op dat wij andere mensen beginnen te ontmoeten die de mind achterwege hebben gelaten en mensen belangrijk vinden, dus het leven. Prettige mensen welke niet oordelen en alleen maar liefde geven, betrokkenheid en begrip.
Ja ik wordt standvastiger in het gegeven wat alhier gemeld wordt het is inderdaad. Deze site geeft mij veel ondersteuning en lees met regelmaat een stukje hier, waardoor de dag makkelijker wordt, genieten meer voorop staat en zorgen beetje bi j beetje achterlaat. Er ontstaat een lampje in mij waarvan ik overtuigd het licht zal worden. Ik zie uit naar de dag dat ik mag stralen.
Groet…
Posted on July 31st, 2009 at 8:14 am
Eindelijk begrijp ik veel beter wat er met me aan de hand is! Ik ben gewoon helemaal doordrenkt met liefde, net of er een grote lamp brandt vanbinnen. Al 2 jaar lang! Mensen in mijn omgeving snappen het niet echt, ze denken dat ik manisch ben of iets dergelijks. Maar dit is echt absoluut niet waar! kvind het echt heel leuk om eens mn verhaal te doen…
Toen ik heel klein was was ik al een enorme diepe denker, ik moest alles kunnen verklaren en begrijpen, vooral de zin van ons bestaan. Overal liet ik mijn verstand op los, want ik MOEST en ZOU kant en klare antwoorden vinden. Ik was altijd bezig in mn hoofd, ik kon niet gewoon alles laten gaan en gewoon leven.
Thuis was het vroeger geen pretje, dus ik werd een enorm angstig en depressief meisje. Ik vroeg me altijd af: wat is het nut hiervan? waarom moet ik pijn hebben? Maar met mn verstand vond ik hier geen antwoorden op, veel te moeilijk! Dus ik zakte dieper weg in mn pijn. Dit werd nog eens heel erg versterkt toen ik ging studeren (psychologie). Er werd zo enorm op gehamerd dat overal bewijs voor moet zijn, en het kwam er op neer dat we niets meer zijn dan machines die moeten vechten om te overleven. Lukt dit niet? Pech… En van de dood moest je je ook niet al te veel voorstellen, je lichaam ging dood en daarna was er helemaal niks. Gewoon zo´n enorme kille en lege voorstelling van alles!
Toen ben ik ook helemaal in elkaar gestort en heb ik een psycholoog moeten bezoeken. Het bleek dat ik de borderline-persoonlijkheidsstoornis had, met een angststoornis, dwanggedachten en depressies. Ik had voornamelijk last van hele heftige emoties.
Na een jaar 1 gesprek per week te voeren is echt alles in een stroomversnelling gegaan, en is alles in een korte tijd helemaal omgeslagen. Ik kreeg hulp van alle kanten, vrienden die precies de goede dingen zeiden om me vooruit te helpen, mn familie die me heel hard steunde (na veel problemen), andere mensen die me precies de goede inzichten gaven en teksten in boeken en tijdschriften die me net gaven wat ik nodig had. Ook kwam ik opeens heel veel tegen over spiritualiteit, en meditatie heeft me heel erg veel geholpen om mijn gedachten tot rust te brengen (mijn belangrijkste probleem!).
In een korte tijd zijn mijn inzichten enorm veranderd, heel mijn bewustzijn is veranderd. Er schijnt een enorm groot licht vanbinnen die liefde voelt voor alles wat bestaat, en die liefde is eeuwig. ik heb geen besef van tijd meer, de tijd loopt gewoon niet meer, alles wat bestaat is het hier en nu. Alles IS. Ik zie geen verschillen meer in dingen: alles is 1. Want die verschillen bestaan alleen als ik zelf onderscheid ga maken. Ik voel me ook enorm licht, en alles in mijn omgeving lijkt ook te zweven.. Het heeft geen massa meer. Ik leef nu door middel van mn gevoel.
In een hele korte tijd zijn veel van mijn wonden genezen. Ik ben op het moment tijdelijk gestopt met school om even een rustpauze in te lassen om nog verder aan mezelf te werken. Ik volg op het moment deeltijdtherapie om het overige gedeelte te genezen, zodat ik met een goede gezondheid en veel zelfvertrouwen de wereld weer in kan stappen en zelf mensen kan helpen in de geestelijke gezondheidszorg.
Mn vader zei dat ik een nieuwetijdskind bent die alles heeft willen doorlopen om mn patienten later beter te kunnen begrijpen. Ik weet niet hoe het zit, maar soms lijkt het er wel verdacht veel op. Het klopt ook echt dat ik vanaf toen ik klein was precies wist wat ik met mn leven wou doen, ik had een hele sterke wil en liet me door niemand of niks afleiden. Het voelt nu ook net alsof ik het zwaarste achter de rug heb, en dat ik nu alle vrijheid heb om alles wat ik wil bereiken te bereiken.
Het grappige is trouwens dat overal waar ik kom ik de cijfers 99:99 tegenkom, en ik schiet constant wakker en op de klok is het precies 00:00. Dat belooft wat;) Symbolen kom ik echt heel de tijd tegen. Natuurlijk word ik keihard uitgelachen door mn rationele vrienden, die vinden je gewoon dom als je in zulke dingen gelooft. Maar als er iemand is die rationeel was, dan ben ik het wel! Ik geloofde echt helemaal niks tot er keihard bewijs voor was. En ik moet nu echt zeggen: ik MOET dit wel geloven want ik maak het zelf mee! Maar zij gaan op een dag wel begrijpen wat ik bedoel, als ze het zelf beginnen te voelen.
groetjes!!!! sorry voor dit lange verhaal! Het is niet zo dat ik mezelf nu zo enorm belangrijk vind maar ik ben echt razend enthousiast!
Ik ga er ook nog echt veel meer over lezen!!
Veel liefde! xx
Posted on July 31st, 2009 at 9:28 am
Hallo M,
Ik herken er grote stukken van hoor. Moeilijk thuis, opgroeien, niet vlotten op school. Hoewel ik erg goed kon leren kon ik me niet in de strakke structuur passen. Dan wordt je jonge volwassene (wat ik nog steeds ben
) Mocht ik enkele jaren geleden naar de psycholoog of psychiater zijn gegaan, ze zouden me depressieve overmatige denker noemen met een grote angststoornis. Je verhaal klinkt dus bekend in de oren 
Maar toen veranderde het voor mij ook helemaal. Er kwam niet plots een lichtpuntje, maar een heftige emotie uit een vorig leven. Geen emotie van honderden jaren geleden, vermits deze emotie geen tijd kent. Om het verlies van een geliefde ging het. Het werd zo reëel. Ik heb dit in dit leven, welja, ik gebruik liever de term, deze incarnatie niet ervaren, en toch werd de emotie zo echt, zo doorleeft. Toen viel bij mij alles in één klap op zijn plaats. Plots begreep ik waarom ik in mijn jeugd het angstige jongetje was wie ik was. Pas daarna kwam er licht en liefde en een hele andere gewaarwording van Zijn. Mensen die dit lezen moeten nu niet denken dat ik als een lichtpuntje door het leven ga hoor. Ik ervaar nog steeds ‘het oude’ om het zo maar te noemen, maar het vervaagd. De illusie vervaagt waardoor je je moeilijkheden beter kan loslaten. Je wordt socialer en begint alles een beetje graag te doen. Vroeger had ik echt dingen die ik graag deed, maar nu kan ik me zo goed inleven in anderen die passies hebben en begrijp ik wat ze er zo leuk aan vinden. Om het in één zin te zeggen: Je wordt universeler.
Leuk te horen dat er meer mensen zijn die deze dingen ervaren
Hoop nog van je te horen!
Christophe
Posted on July 31st, 2009 at 10:53 am
Hoi Christophe!
Het is inderdaad leuk om mensen te ontmoeten die dezelfde ervaringen hebben. Vind het wel jammer om te horen dat je vroeger ook zo vast bent gelopen. Ik weet namelijk 1 ding: in een gevecht tegen je hoofd win je het echt nooit. Vond het ook heel interessant om te lezen dat je je je iets uit een vorig leven kon herinneren, ook al was het jammer genoeg een nare. Dit heb ik zelf nog nooit meegemaakt. Het lijkt me echt heel bijzonder. En het klopt inderdaad dat je dingen graag wilt doen, je doet het met alle liefde en enthousiasme. Ik ga op het moment wel als een lichtpuntje door het leven, het is echt niet meer normaal. Dat licht blijft maar branden vanbinnen, ik heb energie voor 20 man en ik zweef door het leven. Maar af en toe heb ik het gevoel dat mijn hersenen het niet meer aankunnen, dat er een paar kabels doorbranden ofzo. Dan maak ik voor mezelf een enorme zware maaltijd (stamppot haha) en dan gaat het wel een stuk beter. Het lijkt dan of ik letterlijk weer afdaal naar de grond.Alleen word ik dan weer erg misselijk omdat het te heavy is. maar kdenk dat die boost bij jou ook niet lang op zich zal laten wachten…
Wat ik nog wou vragen: begrijpen veel mensen in jouw omgeving het? ik heb zelf namelijk altijd in mn hoofd zitten dat iedereen dit gevoel heeft, dat het vanzelfsprekend is. maar als ik het dan navraag snappen ze echt niet waar ik het over heb. maar ik kan gwn niet begrijpen dat zij in een andere realiteit zitten (of hoe je het ook moet noemen). Hebben meer mensen dit die je kent? Je begint je toch af te vragen of het niet bij jezelf ligt en je gewoon niet goed bij je hoofd bent en je dingen verzint. maar ik weet gewoon heel zeker dat het daar niet aan ligt. Want ik had echt nog NOOIT iets over de nieuwe tijd gelezen, stond er onverschillig tegenover. en voordat ik er iets over begon te lezen had ik alles opgeschreven wat er voor mij veranderd was qua bewustzijn. Later begon ik pas erover te lezen en alles kwam echt precies overeen. (ja haha, ik moet mezelf ECHT nog overtuigen)
Heb je trouwens nog meer ervaringen gehad? uittredingen of iets dergelijks? zou het graag willen horen, super interessant!
groetjes!!
Posted on July 31st, 2009 at 1:32 pm
Leuk om te horen dat het met jou zo goed gaat hoor. Zie je ook dit licht? Bij mij was het erg tastbaar. Het viel me ook op dat ik dit geen plaats kon geven, noch kon ik de oorsprong bepalen. Vanuit het ego geef je alles een plaats in een ruimte, maar dit licht was ergens anders, het was niet eens ergens, het was nergens. Wel ja, toch nergens in een ruimte. Het was overal en tegelijk nergens. Misschien kan ik het zo het beste zeggen. Het was (en is natuurlijk) in het oneindige, maar het verstand kan dit oneindige niet bevatten.
Dit was ik in het vorige bericht vergeten vermelden. Ik vertel het eigenlijk helemaal niet aan mensen uit mijn omgeving. Mijn moeder weet het, en enkele van mijn vrienden, maar daar houd het zo’n beetje mee op. Ik heb ook niet de neiging om dit te vertellen aan mensen uit mijn omgeving, tenzij ze er zelf over beginnen. En dat gebeurt wel eens, maar blijf altijd een stapje achter hen. Ik weet gewoon dat dit niet helpt om zulke dingen te zeggen tegen mensen die nog te sterk vast zitten in het ego en niet open staan voor nieuwe dingen. Integendeel. Het kan zelfs tegen je werken, maar zoals gezegd doe ik dit op gevoel en heb ik niet vaak het gevoel om me volledig te geven. Ook niet aan zogenaamde ’spirituele mensen’ want zij zitten soms nog veel vaster in het ego dan andere mensen. Eckhart Tolle vertelde dit zo mooi toen hij de gewone man met de BMW en de spirituele mens met de fiets. Ken je deze anekdote?
Het is inderdaad leuk om dingen uit vorige levens te herinneren. Er zijn er wel meer hoor. Bv ook van Atlantis. Leuk om te zien en weten. Maar toch is het geen komen zal zo veel mooier. Als ik er over droom dan is dit onbeschrijfelijk. Mensen zullen een veel grotere samenhorigheid ervaren. Een grotere liefde voelen voor elkaar, onvoorwaardelijk.
Verder heb ik nog vele spirituele ervaringen gehad zoals dromen over meesters (super hoor) of gewoon channelen of zo. Ken je deze dingen allemaal?
Christophe
Posted on August 1st, 2009 at 4:56 am
Hoi Christophe,
Dat gevoel van het geen plaats kunnen geven herken ik heel erg, en dat het heel moeilijk te bevatten is! Je weet gewoon met je gevoel dat het overal en nergens is, je WEET het gewoon. Maar als je er dan met je verstand naar probeert te kijken raak je echt helemaal in de war omdat je het inderdaad niet kunt verklaren. Het licht zie ik zelf niet, het is gewoon meer een gevoel. De dingen in de omgeving zien er nog steeds hetzelfde uit (al lijken ze te zweven), maar ik kan er toch niet al te lang naar blijven kijken want dan doen mn ogen pijn van de felheid (ook al zie ik met mn ogen geen felheid!). Mn hoofd voelt meer aan alsof het constant onder grote elektrische spanning staat. Dit is aan de ene kant prettig, (depressies zijn bv helemaal verdwenen!) maar als het teveel wordt word ik opeens enorm bang want dan voelt het alsof ik geen controle heb over mn eigen hersenen, en ik kan me opeens heel verdrietig gaan voelen omdat ik het gevoel krijg dat ik helemaal leeggezogen word (het is gewoon teveel!)
Het gaat dus inderdaad heel goed met me, ook al is het niet altijd een pretje! Ik kan het ook zo moeilijk bevatten. 20 jaar van mn leven heb ik een heel zware visie op het leven en voel ik alleen maar pijn, en nu voel ik echt alleen maar liefde! Dit had ik echt nooit durven dromen dat dit zou gebeuren! Maar misschien kun je blij zijn dat het bij jou ietsje later komt, want het is echt dodelijk vermoeiend.
Wel slim van je dat je het niet aan iedereen in je omgeving vertelt. Meestal voel je intuitief wel aan inderdaad aan wie je het wel of niet kan zeggen. Mensen snappen het inderdaad vaak niet! Ik kan het ook heel goed begrijpen, want een tijd geleden was ik ook heel erg verstandelijk ingesteld en ik zag ook alles heel wetenschappelijk. Geloven in God vond ik bv belachelijk. Heel raar, want ik was een heel gevoelig type, Maar mn verstand liet me gwn niet met rust!
Die anekdote ken ik inderdaad wel, heel treffend;)
Wat je zegt over dat alles zo mooi wordt, dit gevoel heb ik ook. Het is gewoon een innerlijk weten dat het nog veel beter gaat worden dan je had durven dromen.
Ik vind de ervaringen die je hebt gehad trouwens super. Ik heb echt nog geeneen ervaring gehad. Ik denk dat ik het te graag wil en daarom mezelf blokkeer. Dat ik gewoon niet ontspannen genoeg ben en daarom niet kan openstaan. weet het niet! Ofja.. ook niet helemaal waar.. heb wel eens voorspellende dromen. Ook kan ik 3x inademen en in een half uur een enorme diepzinnige tekst schrijven zonder er bij na te denken. Dan lees ik het even later terug en dan snap ik echt niet hoe ik daar in vredesnaam opgekomen ben. Het is groter dan mn capaciteiten!
Vorige levens kan ik me niet herinneren, lijkt me echt heel bijzonder. Heel leuk voor je dat jij het wel kunt. Voor de rest heb ik geen ervaringen. Uittreden ook niet. Ik heb het volgens mij wel eens bijna meegemaakt een paar jaar terug, maar het was heel vaag, dus weet het niet zeker. En het was ook een hele nare ervaring.
Ik had iets gelezen over uittredingen en probeerde het die avond eens een beetje uit (ik voelde me echt heel vrolijk die dag). Dat lukte niet, dus ik viel gewoon in slaap. Toen werd ik midden in de nacht half wakker en ik was helemaal verlamd en alles was aan het tintelen. Ik voelde me een klein beetje zweven maar ik werd echt door een paar armen heel hard vastgehouden en terug naar beneden gedrukt. Maar ik lag half te slapen en was half wakker dus ik wou echt keihard gaan gillen maar er kwam geen geluid uit. Ik voelde me ook echt heel zwaar depressief. Toen hoorde ik een stem die in mn oor fluisterde: ´dit zou ik toch geen tweede keer proberen´. Maar ik was totaal niet meer bang en liet me niet intimideren, dus zei dat ze echt even lekker op konden rotten omdat ik terug wou gaan slapen. Toen heb ik mn hoofd omgedraaid en ben gaan pitten, en ik stond de volgende ochtend echt heel vredig op.
maar ik weet echt niet wat het nou was. Misschien was het gewoon een droom, want ik lag ook echt nog half te slapen. Ik weet het niet! Maar twas in ieder geval niet zo prettig!
haha ik ga stoppen met vertellen, tis weer veel te lang. Maar ik zou nog wel 5 uur kunnen doortypen, zoveel energie heb ik:P !
doegggg!!!
Posted on September 2nd, 2009 at 3:37 am
Aan mezelf en alle lichtbroeders en zusters ..die de weg vonden en vinden op deze mooie site van Oooo zo veel lichtkracht !
Voel me diep vanbinnen zo verlicht door m’n zoektocht naar ‘ Waarheid .. en verlichting ‘
Ieder antwoord leidt naar het volgende , als een hand die je wordt aanreikt en je liefdevol begeleidt naar die ene weg terug naar jezelf.. de bron .
Ik begeef me op een pad .. na heel wat innerlijke uitputting en diepe emoties , van totale overgave . Omstandigheden hebben mij totaal op mezelf terug gedwongen . Leef in totale eenzaamheid . Diepe emotionele pijnen geven me de kans om die innerkijke kracht terug te ondekken . Zelf heb ik een tijdje geleden al m’n zekerheden opgegeven en mijn dierbare liefde losgelaten . Soms word ik overmand met m’n angsten en twijfels , maar een stem binnen in mij weet dat het zo goed is . Het is een keuze die ik maakte vanuit een hoger besef , dat alles goed is en beter wordt .
Ik voel zoveel LIEFDE .. ondanks de diepe pijn . Het beroerd me zo intens dat ik er geen echte woorden voor heb .. kan het niet verklaren !
Soms ervaar ik tranen over m’n wangen die ik niet kan verklaren en voel dan gelukzaligheid en pijn hetzelfde moment . Voel dan een inmense lichtkracht die aanwezig is ..
Verlang zo vurig naar mijn ‘ thuiskomen ‘ !
Ik open m’n hart .. ziel en mijn totale wezen .. Ik verlang zo erg naar mijn nieuwe geboorte !
‘ Moge de Goddelijke wil in mij geschieden ‘
Ik ben er klaar voor !
Monsoon..
Posted on September 19th, 2009 at 8:17 am
Het is mooi jullie ervaringen te lezen. Ik zou willen zeggen… Wees dankbaar voor deze ervaringen en ook deze pijn , want het is allemaal groei naar dat wie je werkelijk bent. Wij zullen allen wederkeren naar de bron. Want dat is wie we werkelijk zijn , de eeuwige schepper. Alles en iedereen is perfect en dat zijn jullie ook altijd geweest. Jullie zijn niet jullie ego , niet jullie gedachtes niet eens jullie emoties. Maar dit zijn wel schitterende tools die jullie helpen te groeien naar dat wat jullie werkelijk zijn. Wij zijn 1 en dat altijd geweest. Deze nieuwe realiteit zal er zijn mijn geliefden
.
En wat jullie keuze ook is , het is de juiste en alles is zoals moet zijn. En onthoud jullie zullen allen wederkeren naar jullie werkelijke oorsprong. Dus geniet hiervan. Ik hou van jullie..
Namaste