Volmaaktheid

Het is voor het dualistische bewustzijn onbegrijpelijk hoe de Verlichten naar een oorlog kunnen kijken zonder enige notie van lijden op te vangen. Als de mens oorlog of andere wereldse dingen waarneemt in het uiterlijke neemt hij dit onmiddellijk als waarheid aan. Dit is wat de Meesters het materiële denken noemen. In dit geloof schuilt veel pijn en ongenoegen. Je begrijpt meteen waarom. Wanneer een geliefde ‘sterft’ geloven vele mensen ook dat deze persoon ook in Waarheid gestorven is. Hiermee bedoel ik dat de mens gelooft dat een geliefde ‘kan ophouden met bestaan’. Vaak geloven nabestaanden wel dat overledenen naar het ‘hiernamaals’ gaan, maar doordat hier nog geen juiste denkbeelden in het bewustzijn van de mens zijn doorgedrongen, zullen de mensen die een geliefde missen toch diepe pijn voelen. Verdriet kan in het bewustzijn diepe wonden nalaten die leven na leven ervaren wordt. Maar bedenk eens … welk nut heeft het voor de mens om leven na leven diepe, oude pijnen te ervaren, behalve dan de ervaring zelf? Het is een lijdensweg van incarnaties die enkel kan overwonnen worden door de juiste geestelijke inzichten en de Wijsheid te leren kennen van het Volmaakte Leven waarvan de mens het beeld (wat wij nu zien als het uiterlijke) wel zien kan, maar de diepere betekenis ervan (nog) niet begrijpt.

De dimensie van de Meesters en de wereld van de mensen

Als een mens en een Meester naar een bepaalde wereldse situatie kijken zal de (dualistische) mens het oordelen (of dit nu positief of negatief is), maar de Meester zal er niet eens notie van hebben opgevangen. De mens gaat verder en vertellen wat er gebeurt is en zo zijn geloof in een wereld bevestigen, maar de Meester waar dezelfde situatie geen vrucht heeft gedragen in zijn bewustzijn gaat verder. Hij is vrij van de eerdere situatie en de zondige trillingen die er omheen hingen. De trilling dat deze situatie in zich droeg zal niet meer bestaan omdat de Meester het niet heeft laten bestaan in zijn bewustzijn.

De duisternis bestaat dus eigenlijk helemaal niet, behalve dan bij hen die het laten ‘bestaan’ in hun bewustzijn. De mens heeft in zijn onwetendheid van het ware Leven een eigen leven geschapen dat gebaseerd op hetgeen hij in het uiterlijke waarneemt. Zo is het geloof geboren dat de mens dingen naar zijn hand kan zetten zonder dat dit een weerslag heeft in zijn eigen leven. Hoe kan je Liefde ontvangen als je steeds kwaadspreekt over mensen die in Waarheid je broeders zijn. Bedenk dat wat jij zaait, jij ook zal oogsten. Dus als jij zondige gedachten in je bewustzijn hebt, gaan deze trillingen van je uit en komen op één of andere ervaring weer op je pad. Je kan je dan afvragen wat jij hebt gedaan om dat te verdienen, maar laat los, vergeef en ga verder. Enkel zo kom je dichter bij een bewuste eenheid met God, door de kracht van onvoorwaardelijke Liefde en vergeving.

De Meesters richten hun bewustzijn volledig naar de Volmaakte Schepping zodat zij niets minder zien dan dat. Oorlog is een product van het menselijke verkeerde denken en daarom vanuit de duisternis. Volmaaktheid is een product van het Licht en het Leven. De mens die nog onwetend is van deze Volmaaktheid ziet wel het beeld dat hij het leven noemt, maar slechts weinigen begrijpen de ware betekenis van het Leven. Leven is Licht en buiten dit Licht ‘IS’ er niets, ofwel bestaat er niets. Daar zit net het knellende schoentje. De mens is net onwetend over dit Licht en kan niet anders dan zijn bewustzijn richten op dingen die hij zelf in het leven roept en dus niet vanuit het Licht zijn. Zo is de duisternis geschapen, maar duisternis bestaat eigenlijk niet. Het is de mens die het laat bestaan in zijn eigen bewustzijn. Daarom voelt alles dat niet uit het Licht komt aan als lijden. Angst, woede, verdriet, eenzaamheid zijn allemaal dingen die niet in God bestaan maar in het menselijke bewustzijn die deze dingen onbewust zelf in het leven heeft geroepen. De mens heeft in het kader van het Leven dat hij waarneemt als het uiterlijk beeld een wereld geschapen. Als je even nadenkt bedenk dan eens waar jouw geloof van de wereld vandaan komt. Hiermee bedoel ik juist dat de mens generatie op generatie het geloof van een uiterlijke wereld overbrengt, maar wie zegt dat de wereld die vele mensen ervaren de enige echte wereld is? Wie zegt, dat het leven dat de meeste mensen nu ervaren Gods bedoeling was? Vrijwel niemand ontkent dat er een soort ‘kosmische schepper’ moet bestaan, maar verder denkt de mens (nog) niet ver genoeg na over de bedoeling van het leven. Als God ons geschapen heeft, dan zijn wij toch altijd één met Hem. Dit laatste nemen al veel mensen als waarheid aan, maar het feit dat zij nog niet verlicht zijn is omdat ze nog niet volledig opgaan in het feit dat enkel God bestaat. Velen zien nog te vaak de spirituele ‘goede’ of volmaakte kant van het leven … en het tegenovergestelde. Dat is nu net de dualiteit. Het geloof in God (het volmaakte leven) en de wereld met al zijn beslommeringen. Wanneer je enkel God aanschouwt en weet dat alle dingen werkelijk in God bestaan en dat er buiten deze ene God niets bestaat, dan ben je God en ga je volledig op in het ‘God-Zijn’ en zal je één zijn met alle dingen die God ook is. Je zal net als God alle substantie omvatten. Dan kan ook jij in waarheid zeggen dat er niets is in heel dit universum dat jij niet bent. Dit is het volmaakte Leven, je ware Zelf, die je reeds bent in Waarheid.

De materie die wij waarnemen

Het geloof in een uiterlijke wereld is volkomen vergeeflijk omdat de mens momenteel onwetend is over het ene Leven dat ons innerlijk allemaal verbind. Ik zeg innerlijk omdat in dit leven geen uiterlijk meer bestaat. Op deze plaats aangekomen begrijp je dat je altijd binnenin jezelf woont, binnenin jezelf ademt en binnenin jezelf beweegt. Momenteel is er een geloof in een uiterlijk wereld. Het lijkt alsof de mens op een ronde aarde wandelt en zich van het ene punt naar het andere begeeft. Dit bedoelen wij nu met het wereldse denken en aangekomen bij stap vier Liefde voor je Zelf zal het lijken dat de wereld ‘binnenste buiten’ gedraaid wordt. Alles dat vroeger onvolmaaktheid in zich droeg wordt verheven tot volmaaktheid. Je gaat over van de wereld van gevolgen naar de dimensie der volmaakte oorzaken. Altijd is die volmaaktheid er geweest, maar de mens zag deze vroeger niet en leefde in een uiterlijke wereld waar het verkeerde geloof van ruimte en tijd heerste. Deze twee grote illusies samen met het geloof in een dualiteit houden de mensen het sterkste gebonden aan het materiële denken. De materie die nu wordt ervaren op aarde zijn eigenlijk lichttrillingen die verlaagd zijn tot ze op een bepaalt punt worden waargenomen als atoomkernen met elektronen er omheen. Met verlagen bedoel ik niet verminderen, zoals in de dualiteit vaak wordt aangenomen. Met verlagen bedoel ik een andere vorm, maar nog steeds één met de lichttrillingen. Daarom moet je je maar eens bewust trachten te worden van het feit dat je eigen lichaam in Waarheid lichttrillingen zijn. Je zal snel invloed merken. Ik noem het ‘in Waarheid’ omdat dit de Waarheid is, het is enkel het geloof of zelfs twijfel dat dit niet zo is, dat de mens laat vastzitten in een gescheiden wereld met gescheiden materiële dingen. Een beter woord voor materie is eigenlijk substantie. Deze substantie is voortgekomen uit de universele geestessubstantie of God en blijft altijd één met deze Geestessubstantie. Deze substantie is Gods Geest. Onzichtbaar voor het menselijke oog maar altijd zichtbaar voor hen die hun geestesoog hiervoor openen. Uit deze substantie komen alle vormen voort. Het is slechts de mens die aan deze vormen namen hebben gegeven, waardoor het lijkt dat ze deze Scheppingen ‘kennen’ en er verder niet bij stil staan (dus ook niet de vreugde ervan genieten) Wie ver genoeg terug kijkt, zal zien dat hij reeds in de hemel woont. Alles bestaat omdat God (het volmaakte leven) bestaat. Deze God woont in een dimensie waar geen tijd en ruimte is. Doordat de mens zich met deze twee uitersten blijft vereenzelvigen (ruimte door de vereenzelviging met het lichaam, en tijd door de vereenzelviging met het verleden en zelfs de toekomst) kent hij God niet, maar dat wil niet zeggen dat de mens niet in Waarheid reeds één is met Hem. Daarom is het zo belangrijk voor de mens om de Waarheid te leren kennen, want de Waarheid zal hem vrijmaken van alle beperking.

Transformeren naar een Volmaakt leven

Deze grote bewustzijntransformatie gebeurt stap voor stap. Het is het doorgronden van het verkeerde geloof dat is geboren uit onwetendheid, dat de mens laat inzien dat er een hoger leven moet bestaan. Dit verkeerde geloof heeft de mensheid laten vastzitten in een werelds denken dat generatie na generatie wordt overgedragen op de kinderen, en de kinderen van de kinderen. Het tijdsgeloof speelt hierin een grote rol. Het is eigenlijk een val geweest binnenin het menselijke bewustzijn zelf dat de mens heeft doen geloven in een onvolmaakt leven. Het was een bijzondere ervaring maar de mens kan altijd naar zijn Thuis (het volmaakte leven) terugkeren als hij hier maar toe bereidt is. Dit wil zeggen, inzien dat het ego-bewustzijn hem niets dan pijnlijke ervaringen heeft bezorgd en dat er een hogere werkelijkheid moet zijn voor de mens. Dan komt men in de transformatie die wordt beschreven in ‘van het ego naar het Zelf’ Alle mensen zullen vroeg of laat deze transformatie ervaren, want alle mensen zijn Gods kinderen en alles dat van God komt zal naar God wederkeren. Dit is de Wet die achter alle levensopenbaringen staat die gij overal om u heen ziet gebeuren. Waarlijk, dit is een spectaculaire tijd in het menselijke bestaan. De oude geloofsovertuigingen vallen uiteen en nieuwe harmonieuze waarheden komen aan de oppervlakte. Neem alsjeblief van mij aan dat je niets als Waarheid moet aannemen, behalve de dingen die je diepe vreugde schenken want deze dingen getuigen dat ze van God afkomstig zijn. God is alle vreugde, en God (het Volmaakte Leven) kent niets minder dan vreugde en blijdschap. Als kinderen van de Zon zullen zij worden waar de Waarheid zich van binnenuit openbaard. Gij kunt misschien deze teksten lezen, en ze opnemen, maar het is God in u die u hiertoe brengt en het is God die u de vreugde laat voelen. Het is God die gij nu inademt en God die gij voor u ogen ziet, zelfs al kijkt gij naar een televisiescherm of een groepje kinderen in je straat. Alles is God, of de mens zich hier nu bewust van is of (nog) niet.

Tips

Een glimlach kost geen geld. Tracht de vreugdevolle gedachten te herkrijgen van een kind. Denk eens aan toen gij jong waart, ga naar binnen. Denk eens aan de jonge ziel die nog volledig in God woont, nog niet aangetast door het verkeerde denken van het wereldse bestaan en tracht je eigen lichaam eens te zien als God. Kijk dan eens dieper dan je fysieke lichaam en tracht de essentie van je Zijn te doorvoelen. Doe dit voor het slapen gaan en zeg tegen jezelf dat je je op dit moment bewust bent van wie jij bent, de IK BEN. Ik Ben is schoonheid, liefde, jeugdigheid en niets minder dan dat. In het Ik Ben bewustzijn leeft niets minder dan volmaaktheid.

Afsluiter:

Is er een interessanter iets dan te zoeken en vinden naar de ware essentie van je eigen wezen? Is het niet leuk om te herinneren dat jij hier en nu volmaakt bent? Dit is een hele nieuwe dimensie waar jij nu reeds woont, volmaakt! Het is een vreugde (geloof me) om hier glimpen van op te vangen. Een hele nieuwe dimensie openbaart zich binnenin je eigen bewustzijn. Het mooie is dat je je deze dimensie herinnert als je eigen ware Thuis hoewel je die tijdelijk bent vergeten. Tijdelijk is eigenlijk het verkeerde woord omdat tijd volledig is verdwenen in deze dimensie.